Feeds:
Innlegg
Kommentarar

Posts Tagged ‘tradisjonar’

Dåp i den flotte slottskyrkja på Akershus festning og feiring i hagen ein vakker augustsøndag, det måtte jo berre bli flott. Sola skein frå skyfri himmel, og strålane dansa på fjorden då dåpsfølget glei til kai på Aker brygge. Reine turistattraksjonen var vi i våre fargerike bunader, og det klikka i smarttelefonar langs heile ruta. Den broderte, bunadsinspirerte dåpskjolen fekk også mykje merksemd etter gudstenesta.

Heime venta eit festpynta telt.

Festpynta partytelt

For å gjere teltet koselegare, kappa eg ned og kvista ei høg bjørk, som fekk henge frå midtstanga i taket. Bjørka vart pynta med vimplar, mellom anna dei fine, hekla vimpelrekkene, papirgirlanderkuler (eller kva det heiter), og diverse andre dekorasjonar.

Dekka dåpsbord til inspirasjon

På borda sette eg haustlege bukettar av solsikker, kvite roser, klatrehortensia og rognebær. I tillegg lyste batteridrivne lyslenker med sommarfuglar mot gjestene.

Pynta festbord til sommardåp

Det blir sjølvsagt ikkje fest hos oss utan våre trufaste «blondedukar» og linserviettar. Denne gongen fekk dei følge av søte serviettar med meiser og revar.

Har du lyst på meir inspirasjon, kan du sjå dukane og linserviettane i aksjon i innlegga «Dåpen til ein liten gut«, «Vinterdåp for gullguten og «Eit jonsokbryllaup i havgapet«.

Dåpsbuffet - vårløk, løpstikke, grasløk og persille ventar på betasuppe

I augustdåpen serverte vi betasuppe og flatbrød. Sidan familien har løkallergi, sette vi fram skåler med valfritt garnityr: grasløk, vårløk, løpstikke og persille.

I tidlegare dåpar har vi servert rømmegraut og løkfri festbuffé.

Alkoholfri sangria

Alkoholfri velkomstdrink må til i dåp. Dette er ein sommarleg kvit sangria.

Endå enklare er det å lage prinsessebrus eller alkoholfri mimosa. Er det vinter og kaldt, er det topp med kvit gløgg.

Dåpsinvitasjon

Invitasjonane fann eg inspirasjon til på Pinterest. Blå hjarte er klippa ut av kunstverk storebrødrene til dåpsbarnet måla i barnehagen, og limt på eit kort med tjukt, dobbelsidig limband. Ein stump restegarn er vikla rundt til slutt.

Ein gild dag for oss alle, og no er dåpsfeiringskarriera mi ugjenkalleleg forbi.

Snella

 

Read Full Post »

Takk for i går, kjende og ukjende strikkevener som var på Strikkeprosalong i Oslo i går eller skulle ønske de var der.

ProsalongEg hadde tenkt å skrive ei lita oppsummering i dag, men det har sjølvaste Pinneguri allereie gjort på fortreffeleg vis. Ho har notert mykje av det same som eg (og jammen er eg ikkje blitt linselus også), så då kan eg jo supplere med eigne tankar.

Arve Juritzen frå Juritzen forlag er ein dyktig forretningsmann som tydeleg var ute etter å lære noko om den kjøpesterke marknaden sin. Han sjarmerte oss med kommentarar som «På 1800-tallet var det menn som strikket. Så tok damene over, og det ble farger og mønster og fint.» Juritzen stilte nokre spørsmål til salen, og eg hjelper han gjerne. Sidan eg ikkje fekk ordet, presenterer eg hermed eit fiktivt intervju:

Juritzen: Hvorfor kjøper du strikkebøker?

Snella: Eg kjøper mønster på Internett, nyt inspirasjonen og bruker gratisoppskrifter. Likevel kjøper eg strikkebøker. Åttebladrose Eg kjøper først og fremst fordi ei bok borgar for kvalitet. I vår tid når kven som helst kan publisere kva som helst, set eg pris på produkt eg veit er gjennomarbeidde og grundig tygde. Det er eit hav av tekst der ute, og kvaliteten varierer enormt. Då er det godt å plukke opp ei god gammaldags bok som eg veit har vore gjennom redigering, og er vurdert, knadd og omarbeidd til ho er funnen verdig å bli foreviga på papir.

Juritzen: Har du strikkebøker hjemme som du ikke har brukt?

Snella: Kva er å ikkje bruke? Har eg bøker eg ikkje har brukt oppskriftene i? Åja! Eg har enno ikkje strikka noko frå yndlingsboka mi, Literary knits, men eg har jo brukt boka likevel. I timesvis har eg kosa meg med bileta og tekstane og blitt inspirert, mellom anna til å lage sjiraffvottane.

Juritzen: Om du har ein idé til strikkebok, må du kunne summere opp temaet i én setning. Hvilken bok vil du selge meg?

Snella: Eg drøymer ikkje om å lage mønster til ei strikkebok, men eg vil gjerne skrive historiene og spinne draumar til bøkene «Strikk art deco» (kanskje Miss Lemon-toppen min kan vere med?) og «Downton Abbey – ladystrikk». I den siste kan dei fine hekla blondehanskane inngå.

 

Pickles lånt frå evidencemagOgså dei imponerande Pickles-jentene deltok på Prosalongen. Dei uttalte seg nøkternt og tilbakelent utan å selje seg inn for hardt. Dei hadde interessante observasjonar som at det no gir status å ha tid og vise det, til dømes ved å strikke. Folk i dag er rastlause og travle og må fylle tida, og så lenge vi strikkar samtidig, kan vi gjerne sjå på tv.

Det er meg i eit nøtteskal! Og Pickles er topp! Vi har brukt fleire av mønstra deira, mellom anna islandsk soloppgangssjal, tøysetopp og babyteppe.

Nokon nemnde at strikkeinteressa kan henge saman med at vi higar etter noko terapeutisk. For meg vart det bokstaveleg då Juritzen lodda ut den populære boka «Guttestrikk» av Charlott Pettersen. Dama framfor meg vann. Ho viste seg å vere strikketerapeut frå Holtet, hadde sjølv ein 18-åring og håpa det vart ei stund til det kom barnebarn, så ho ga boka til meg. Det var fantastisk hyggeleg gjort, og eg garanterer at dei to pjokkane mine skal få nyte godt av boka! Tusen takk!

Takk til NFF for eit godt initiativ! Det var min første kveld utanfor huset sidan minstemann kom til verda, og eg håpar det blir skapt fleire slike møtestadar.

Snella

Read Full Post »

Ein oppglødd to-åring kom springande mot meg i barnehagen. Halen slepa i bakken bak han. Vent litt. Halen? Den var då vitterleg ikkje der då pjokken vart levert. Brått svinga han halen opp i fjeset mitt med eit stolt smil, og eg kjente ein kvist finne vegen opp det eine naseboret. Aha. Eit fastelavnsris! Eller det som var att av det. — Så fint det er, sa eg.

*

Fastelavnsris med noko attåt

*

Eg er sikker på at eg høyrde riset sukke letta då det fekk pensjonere seg i ein vase. Det såg litt pjuskete ut, men i selskap med friske roser, kneisar det stolt.

No er fastelavnsbollane fortært. I år flomma det flytande sjokolade og marsipan då gjestene delte bollane. Vi toppa dei med krem og lune skogsbær, og krydra med gode historier.

Kveldsroa har senka seg, gutane er i seng og strikkekvelden kan starte. Ein flunkande ny Poirot freistar i boksen sin, tekoppen er fylt, og Umaro er på pinnane.

*

Umaro på pinnane

God fastelavnskveld, alle saman!

Snella

Read Full Post »

Å vere mamma har sine oppturar og nedturar, gitt. Mest opp, og litt ned. Toåringen er i skrivande stund på sitt første karneval i barnehagen. Temaet er Eventyrland. Perfekt! Den lyslugga pjokken er jo berre ei kofte og ei skreppe unna Askeladden. Tenkte eg.

Så var det berre det at denne mammaen hadde oversett eit lite ord. Det skulle visst vere eit dyr. Såg eg då klokka tikka mot leggetid i går. Lettare panisk gjekk hjernen gjennom alle eventyra. Auga fall på skinnfellen der babyen låg og kosa seg. Den minste bukken Bruse! Det må eg klare. Tenke tenke. Den tynne kvite ullhua. Ein stoffrest der. Nål og tråd og ein rest av brunt nepalgarn. Litt fyll. Snurre, rulle, trykke, sy. Horn på plass. Litt skeivt, men det står ikkje på godvilje her. Garn under haka blir bukkeskjegg. Den kvite ullnattdrakta underst, saueskinnfell (sorry, baby) rundt magen og rare horn på toppen. Ferdig!

*

Bilde

*

Det er dagar der eg lurer på om heile dette mammaprosjektet blir ein fiasko, men i dag då eg leverte ein motvillig bukk Bruse  i barnehagen, nådde vi ein milestein. Han såg alle dei andre dyra, drog seg litt i det eine hornet og begynte å breke høgt og støyande.

Dette går så fint atte.

Snella

Read Full Post »

Lysestake av vinglas

*

Januardagen rann med minusgrader og melisdryss over den vakre gamle kyrkja ved fjorden. Den første snøen i år kom medan vi sov, løynleg som på kattafot skjulte han den triste hagen, gammalt lauv og rubb og rot. Perfekt dåpsdag for vår vesle Skjønnas!

*

kyrkje i vinterdrakt

*

Gudstenesta var vakker, med stor vekt på dåpshandlinga og tidenes kortaste preike. Godt tilrettelagd for alle med små born, med andre ord. Og skatten var flott i den bunadsinspirerte dåpskjolen sin.

Og så var det fest med 32 gjester i vårt vesle hus. Først fekk gjestene ein varm alkoholfri velkomstdrink, eplegløgg, så dei fekk varmen igjen. Eg kokte råsaft av eple i haust, men det går fint an å bruke vanleg eplejus. No varma eg safta opp med fersk ingefær, vaniljestang, kanel, sitronskiver, nellik og litt honning. Du finn andre oppskrifter på kvit gløgg her, og to gode kalde alkoholfrie velkomstdrinkar her (prinsessebrus) og her (mimosa).

*

centerpiece christening

*

Sidan det er kaldt ute og vi har kalde fargar i stova, ville eg gjerne trekke inn litt varme fargar frå naturen til dåpsbordet.  Valet fall på store raude roser og litt mindre kvite og champagnefarga roser i høge og låge glasvasar og flasker.  Stearinlysa har ulike fasongar, men alle er i naturfargar. Og lysa funkla i nypussa stakar i messing, tinn, stål og glas.

*

kuvert til rømmegrøt dåp

*

Eg har dekka med dei same linserviettane og dukane som i bryllaupet og i dåpen til eldstemann. Serviettane bretta vi slik at dei skjuler tallerkane, som er i ulike fargar og storleikar, for å få eit meir harmonisk bord.

Konglene har storebror og eg henta i skogen. Dei har fått tørke ei stund, og så har nokre av dei fått ein makeover med resten av sølvsprayen etter adventsstaken.

*

Dåpsbord

*

Dåp - festbord med spekemat og rømmegrøt

dåp

*Bordpynt dåp gutt

Her er ein detalj frå bordet, med telys med ugle kjøpt i Binz i sommar:

festbord med ugletelys

*

På menyen stod tradisjonell norsk festmat, nemleg rykande varm rømmegraut med klassisk tilbehør: rikeleg spekemat, rosiner, morfars heimebakte flatbrød, vasskringler, feitt, sukker og kanel.  I tillegg hadde vi eit eige bord for dei som heller ville ha pølser:

*

Barnebord dåp

Dette bordet var dekka med sølvserviettar bretta etter mønstra lilje, pil, slips, bispehatt, vifte og diamant. Lysestakane er raudvinsglas snudd opp ned med ei rose under:

 *

Kreativ lysestake

*

Og etterpå var det sjølvsagt stort vestnorsk kakebord med sju slag: kransekake, suksessterte, ostekake med jordbær, tropisk aroma, mandelmokkakake, løpser (lefser) og supersuksessen blant dei minste gjestene, uglemuffins!

Uglemuffins

*

Vi hadde ein flott dåpsdag! Og no er det endå eit godt minne knytt til dåpskjolen og bunadene.

Dåpskjolen og bunadene er klare

*

Snella

Read Full Post »

Kvar sommar tar Snellefamilien ein ferie i Berlin-ferien og reiser til Østersjøen der vi nyt strendene på Tysklands største og vakraste øy, Rügen. I år gjekk turen til Binz, som er ein av dei største byane og har mange tilbod for alle uansett livsfase. Vi hadde strålande sommarvêr, så det meste av tida kosa vi oss i ei strandkorg, som er så typisk for tyske strender.

Sommar på Rügen.

Strendene er flotte, det er borgarleg pent, folk er blide, maten er god (mmmh, eg drøymer alltid om den fantastiske røykte fisken resten av året), og det er rimeleg å bu der enten du vel hotell eller leiligheit. Det er kort veg å køyre frå Kiel, og frå Trelleborg til Rügen er det berre tre timar med ferje. Likevel møter vi sjeldan andre nordmenn på denne ferieperla. Her er altså eit godt ferietips.

Villa Haiderose på strandpromenaden i Binz

Villa Haiderose på strandpromenaden i Binz

.

Rügen har alltid vore eit ferieparadis, sjølv om det òg er mykje vondt i historia frå førre århundre. Under andre verdskrigen og i DDR-tida var øya for dei som hadde gjort seg fortent til ein ferie ved sjøen, og det kjennes litt rart å sjå Hitlers galskapsprosjekt i Prora bli gjort om til lekre sommarleiligheiter for dei som har råd.

.

Kreidefelsen auf Rügen av Caspar  David Friedrich (Lånt frå Wikipedia)

Kreidefelsen auf Rügen av Caspar David Friedrich (Lånt frå Wikipedia)

.

Er du germanist, kan det hende du fekk overdose av Rügens store son, Caspar David Friedrich. Mellom fleire er måleriet «Kreidefelsen auf Rügen» iallfall standardpensum. Krittklippene er uansett flotte og verd eit besøk.

Her er fleire glimt frå sommaren i Binz. Kanskje vi sest der neste år?

Villa Glückspilz på strandpromenaden i Binz

Villa Glückspilz på strandpromenaden i Binz

Velpleide hagar og fuglehuskunst på strandpromenaden i Binz, Rügen

Velpleide hagar og fuglehuskunst på strandpromenaden i Binz, Rügen

Strandkorger ved Østersjøen

Strandkorger ved Østersjøen

Strandkorger i Binz

Strandkorger i Binz

Strandkorb und Seebrücke Binz

Seebrücke i Binz

Kjekt å vite: Rügen er rekna som eit kurområde, og derfor betaler alle gjester ein «kurskatt» som går til å halde området reint og pent. Hotellet eller hytteutleigar sel kurkort, som er «billetten» din til strendene. Er du på dagstur, finst det billettautomatar.

Snella

Read Full Post »

Himlen høg og verda stor
der på trappa vinkar mor
Første skuledagen min,
ikkje rart at sola skin

Hit eit steg, og dit eit steg,
dansar eg fram på skuleveg
Kjolen min er himmelblå
med ei raude marihøne på

Ingebrikt David

Tysk tradisjon tru er kremmarhusa klare og overlevert dei fire skjønne små store jentene eg kjenner, som har første skuledagen sin i dag.

*

Kremmarhus til første skuledag

Kremmarhus til første skuledag

*

I år gir eg vekk to store kremmarhus til fadderbarn og dottera til ei nær veninne. Døtrene til to kjære kollegaer med tysklandsinteresse får litt mindre kremmarhus. I årets Schultüter er det globusblyantkvessar, sjal, papirsaks, notisbok med penn, klistremerker, stav som lyser i mørket, ein diger prinsesseblyant med kvessar, digre ballongar, hårpynt og eit smykke. Før var det alltid snop i skulekremmarhusa, men det styrer eg unna i våre oversukra dagar. Desse jentene er uansett kjempesøte.

*

Innhaldet i årets skulekremmarhus

Innhaldet i årets skulekremmarhus

*

Gratulerer med dagen, kjære Rebecca, Johanne, Ingebjørg og Anna! Eg ønskjer dykk alt godt for skuleløpet og framtida.

Oppdatering mai 2014: Og no vil visst norske bokhandlarar innføre tradisjonen til Noreg. Skoletut, kallar dei det.

Snella

Read Full Post »

Det er rabarbratid! Og litt rabarbrasyltetøy er kjekt å ha i frysen. I år ville eg lage eit litt søtt syltetøy som passar saman med rømme på vaflar, lappar, sveler, munkar og slikt, saman med brunost på polarbrød, og til sterke blåmuggostar.

*

Frisk og sprø rabarbra

Frisk og sprø rabarbra på skjerefjøla

*

Eg myste litt på oppskrifter på nettet, men ingen såg ut til å vere akkurat det eg var ute etter, så eg laga mi eiga.

Først rensa eg sjølvsagt stilkane og skar opp i ganske tynne skiver (ca. fem mm tjukke).

*

Rabarbra klar for gryta

1250 g rabarbra i skiver klar for gryta

*

Vekta enda på 1, 25 kg rabarbra, og sidan eg ville gjere det litt søtt denne gongen, blanda eg i

500 g sukker

1, 5 vaniljestong delt på langs
(Det hadde sikkert vore nok med éi, men eg hadde no halvanna liggande)

5 ss vatn
(for at det ikkje skal svi seg før safta siv ut)

Eg lot syltetøyet koke i nesten ein time, og mot slutten av koketida jamna eg med

1 ss potetmjøl rista ut i 0,5 dl vatn

Etter eit raskt oppkok var syltetøyet passe tjukt. Det stivnar jo òg litt meir når det kolnar.

*

Rabarbra i gryta

Rabarbra, sukker og vaniljestang gler seg til å bli syltetøy

Og medan rabarbraen putra og eg rørte i gryta, tralla eg i veg på den einaste rabarbrasongen eg kan, nemleg André Bjerkes herlege dikt, som vi har sunge i eit hjernetilklistrande arrangement i koret:

Fru Kobros hubro

Fru Barbro von Kobro
som bodde på Ljabru,
hun matet sin hubro
fra Ebro med tebrød,
men det fikk den feb’r av.

Gi hubro’n rabarbra!
sa dyrlege Hambro.
Er det bra for hubro’n?
sa Barbro von Kobro.

Ja, gi Deres hubro
kantabrisk rabarbra
istedenfor tebrød,
og abra-kadabra!
vil hubro’n fra Ebro
bli frisk som en sebra,
fru Barbro von Kobro!
sa Hambro.

André Bjerke

*

Ferdig rabarbrasyltetøy

Ferdig rabarbrasyltetøy med vaniljestong

*

Herr Fiks og Fikslein, som hadde jobba i hagen, gleda seg over at det vart servert lappar med rømme og rabarbrasyltetøy til kvelds.

*

Lappar med rømme og rabarbrasyltetøy til kaffien

Lappar med rømme og rabarbrasyltetøy

Snella

Read Full Post »

På ein av årets lysaste dagar stod det seg eit bryllaup heilt vest i havgapet. Litt har eg blogga før, bryllaupscapen og brudebuketten, og brudeskoa er omtalte her. Men no som det er jonsokkveld igjen, fekk eg lyst å vise nokre bilete frå festen, som eg håpar kan vere til inspirasjon. Her er altså soga om St. Hans-bryllaupet mitt!

*

jonsok brur glibbsølje

*

Eg har alltid visst at den gamle arvesølja mi måtte vere utgangspunkt for ramma rundt bryllaupet mitt. Sølja har gått frå mor til dotter eller sonedotter i generasjonar sidan tipptippoldemor. Kanskje bar ho sølja då ho sjølv stod brur i 1824.

*

Brud med glibbsølje / ansiktssølje

*

Det er ei vakker glibbsølje, som eg alltid har vore redd for å bruke fordi ho har vore så skjør. Men i bryllaupet mitt ville eg bere ho, og heldigvis kunne den dyktige sølvsmeden Bjørn Hørmann på Hadeland sette sølja i stand for meg. Han laga dessutan ny øyrepynt som passar til sølja. Øyredobbane har same krossane som sølja har, og kvite dropeperler med ein glitrande stein under. Dermed hadde eg både «noko gammalt og noko nytt». I tillegg laga han to vakre smykke som passar til. Dei fekk søstrene mine som eit minne frå bryllaupet og takk for all hjelpa dei ga meg.

*

Ny øyrepynt til gammal sølje

*

Med ei sølje som utgangspunkt var det naturleg for meg å ha eit slags bunadsbryllaup, og eg ba alle gjestene som kunne, ha på bunad. Det vart ekstra kjekt sidan det kom mange internasjonale gjester frå Australia, USA og Tyskland. Brudgommen leigde bunad, og eg fann den perfekte brudekjolen hos Agape, som tilfeldigvis hadde ein heil kolleksjon med bunadsinspirerte brudekjolar. Vi planla heile bryllaupet på tre månader, så det var ikkje snakk om å bestille ein ny kjole. Heldigvis fekk eg kjøpe den Solveig Kringlebotn brukte under nobelkonserten for Obama. Den var like fin, og ein dyktig skreddar tilpassa den til meg. Eg syntes det var nydeleg med ein mørkeblå brudekjole, og ein stor fordel er at den kan brukast etterpå. Eg fekk tatt av slepet, og har brukt han på ball seinare. To gode veninner eg stolar på, har også fått låne kjolen. Eg ville ha tre blomster i håret, for det hadde mamma då ho gifta seg, og valet fall på orkidear som i brudebuketten. Søstrene mine fekk ein orkidé kvar til håret, og brudgommen og forlovaren hans bar ein orkidé kvar.

Bryllaupet fann stad akkurat der formor og farfar møttest for snart 80 år sidan. Garden har husa mange bryllaup opp gjennom generasjonane, og no er den gamle løa gjort om til festlokale – med langbord og bar der stekka ein gong stod.

*Dekka bryllaupsbord

*

For å gjere lokalet bryllaupsfähig måtte det pyntast. Eg brukte alt eg kunne oppdrive av krystallskåler og vasar til dei sarte nyperosene (Rosa rugosa), som gjekk igjen i all pynten. Til dei djuprosa rosene brukte eg fargane kvitt, sølv og lin.

*

Dekka bryllaupsbord

*

Dekka bryllaupsbord

*

Sengeteppet Ofelia frå Ikea gjorde teneste som borddukar. Det kunne fort blitt ofseleg søtt, men til det grove lokalet med lågt under taket og tunge langbord i tre blei det ein fin balanse med kvite rysjer på bordet. Dukane har vi gjenbrukt fleire gongar i festleg lag, mellom anna i dåpen til Fikslein.

*

Nyperoser på bryllaupsbordet

*

Eg lånte glaslysestakar til dei fine eventyrlysa (utskorne kulelys med eventyrmotiv som syner seg når lyset er tent) frå Løiten lys, og kjøpte nokre fine, kvite telysestakar på Hadeland Glassverk då eg først var på Hadeland hos sølvsmeden.

*

Eventyrlys frå Løiten lys

*

Eg hadde lyst til å gje gjestene mine eit koseleg minne frå bryllaupet med seg heim, og spesielt damene og jentene som vel er mest opptatt av slikt. Derfor hekla eg ei kvit nyperose, som pynta opp kuverten til alle damene.

*

bryllaupskuvert med hekla rose

*

Rosene er hekla i Mor Aase-garn eg fann i garnlageret, og tova. Nokre roser var doble og nokre triple, og alle hadde forskjellig perlepynt i rosatonar og sølv i midten. På baksida sydde eg fast ei sikkerheitsnål. Det er alltid stas å sjå rosene i omløp på kåper og vesker. Vil du hekle liknande blomster, kan du t.d. bruke dette mønsteret.

*

bryllaupskuvert

*

På herrekuvertane låg det ein pen stein vi hadde plukka med oss frå strendene i brudgommens barndomsparadis ved Stavern. Bordkortet var ein merkelapp av den gammaldagse typen, påstempla eit nyperose (stempel frå Panduro), som eg farga rosa og grøn med fargeblyantar. Menyen er skriven ut på gjennomsiktig papir frå KaDeWe i Berlin, festa til eit kremfarga papir med ein rund binders og stukken ned i servietten. Linserviettane var bryllaupsgåve frå søstrene mine, som hadde vore på tur til Tallinn.

Og bryllaupet vart akkurat slik vi ønskte det ­­– både tradisjonelt og utradisjonelt på same tid. På menyen stod først eit glas Rotkäppchen. Første forrett var hjortebollar med eit bittelite glas lokalt øl, og andre forrett var tannfisk. Hovudretten var lam frå garden, og til dessert hadde vi karamellpudding – det beste eg veit. Ein ven hadde brygga øl for oss, og det var sjølvsagt ein stor suksess! Kakebordet var som alle vestlandske kakebord, med minst ei halv kake til kvar. Det må jo til når ein skal invitere gjestene til brunsj neste dag og dessutan ha minst éin skalkefest!

*

Annleis gjestebok. Ei gran tok imot helsingane

*

I staden for gjestebok hadde vi forstørra eit svartkvittbilete av oss frå sist gong vi vi var på fest i dei same lokala (ein solid skjeltefest) og fått sett på ein kremfarga passepartout der alle gjestene skreiv namnet sitt. Biletet heng no på veggen og minner oss om den fine dagen. I tillegg hadde vi tatt inn ei lita gran (juletre har ein spesiell plass i familiehumoren), og alle skreiv ei helsing til oss på baksida av bordkortet, som var utstyrt med ein sølvtråd til dette formålet, og hengte bordkortet på treet. Det var veldig koseleg å hauste treet dagen etter.

Då natta var på sitt mørkaste, tente vi jonsokbål, og alle gjestene fekk noko godt i glaset så vi kunne skåle og syngje «Auld Lang Syne», både Hartvig Kirans vakre gjendikting og Burns» originaltekst. Det vart ei stemningsfull avslutning for dei som ville legge seg. Men dei fleste ville ikkje det, og vi dansa oss inn i soloppgangen.

*

Ektepar

Snella

Read Full Post »

I dag står det eit tent dåpslys på bordet hos oss. Det er akkurat eitt år sidan Fikslein vart døypt, og det feirar vi med å tenne dåpslyset hans og ein diger stabel med vaflar. Då passar det òg å blogge litt dåpsinspirasjon og bilete av dåpsbordet.

Temaet for dåpen var tru, håp og kjærleik, symbolisert med kors, anker og hjarte, og det ville eg skulle vise i bordpynten. Raudt, kvitt og blått passar til ein vårdåp, for eg ville ikkje ha eit altfor søtt bord. Derfor er det mykje mørkeblått og berre litt lyseblått (i perler, sommarfuglar, telys og forglemmegei).

*

Bordpynt - tru, håp og kjærleik

Bordpynt – tru, håp og kjærleik

*

Eg laga anker av kvistar, surra med ståltråd med lyseblå perler på, måla trefarga hjarte frå Panduro mørkeblå og limte sølvfarga konfettikors på. Konfettikorsa er dei same som eg brukte på dåpsinvitasjonane. Dukane er gjenbruk frå bryllaupet.

*

Bordpynt - hekla blomster og anker

Bordpynt – hekla blomster og anker

*

Fordi eg hadde litt passande restegarn, hekla eg nokre blå blomster med grøne blad. Det vart gjort på frihand, men blomsten i dette mønsteret er ganske lik.

*

Dåpskuvert - serviett med anker, linserviett og masipanhjarte frå Niederegger

Dåpskuvert – serviett med anker, linserviett og marsipanhjarte frå Niederegger

*

Kuverten er i raudt, kvitt, blått og lin. Eg hadde gitt opp å finne serviettar med anker på og hadde vaska og strøke dei fine linserviettane mine då det dukka opp ein pakke med perfekte serviettar i ein lekker interiørforretning i Stavern. Altså måtte det bli begge delar – og små raude marsipanhjarte frå Niederegger.

*

Dåpsoppsats med roser og forglemmegei

Dåpsoppsats med roser og forglemmegei

*

Dåpsoppsats med bamse og roser

Dåpsoppsats med bamse og roser

*

Blomsteroppsatsane laga vi med kvite roser, bjørkekvistar og forglemmegei. Den i midten er høgst og (nokolunde) rund, medan dei på kvar side er meir avlange og har bamsar.

*

Dåpsbord for ein liten gut

Dåpsbord for ein liten gut

*

Tent dåpslys*

Dåpslyset fekk stå og skine på dåpsbordet. Her rett etter velkomsdrinken og før vi opna festbuffeen.

*

Dåpspynt - bjørk og sommarfulg

Dåpspynt – bjørk og sommarfugl

*

Vi hadde eit eige rom der vi serverte velkomstdrinken. Der hadde vi ein prosjektor som viste bilete av dåpsbarnet, og vi hadde sett inn leikar til dei minste gjestene og blåst opp ein haug med ballongar og badeballar. Veldig populært!

*

Prinsessebrus – alkoholfri velkomstdrink med bær

Velkomstdrink med bær

*

Vi serverte ein alkoholfri velkomstdrink, som du finn oppskrift på i dette innlegget.

*

Dåpspynt - norske flagg og bjørk

Dåpspynt – norske flagg og bjørk

*

Dåpen hadde vi i eit kult kontorlokale, som trengte litt hjelp for å blir dåpsfähig. Ein rask sjekk viste at det ikkje var bjørkepollen i lufta lenger, så eg valte å raide hagen til svigers til nokre store oppsatsar med flagg.

Dåpsbarnet hadde fått ein brodert, bunadsinspirert dåpskjole til seremonien, og den fekk henge framme i lokalet til pynt. På festen hadde han på seg den fine nye matrosdressen med anker og stjerner.

I innlegget «Vinterdåp for gullguten» kan du finne meir dåpsinspirasjon.

Snella

Read Full Post »

Older Posts »