Feeds:
Innlegg
Kommentarar

Posts Tagged ‘tradisjonar’

Dåp i den flotte slottskyrkja på Akershus festning og feiring i hagen ein vakker augustsøndag, det måtte jo berre bli flott. Sola skein frå skyfri himmel, og strålane dansa på fjorden då dåpsfølget glei til kai på Aker brygge. Reine turistattraksjonen var vi i våre fargerike bunader, og det klikka i smarttelefonar langs heile ruta. Den broderte, bunadsinspirerte dåpskjolen fekk også mykje merksemd etter gudstenesta.

Heime venta eit festpynta telt.

Festpynta partytelt

For å gjere teltet koselegare, kappa eg ned og kvista ei høg bjørk, som fekk henge frå midtstanga i taket. Bjørka vart pynta med vimplar, mellom anna dei fine, hekla vimpelrekkene, papirgirlanderkuler (eller kva det heiter), og diverse andre dekorasjonar.

Dekka dåpsbord til inspirasjon

På borda sette eg haustlege bukettar av solsikker, kvite roser, klatrehortensia og rognebær. I tillegg lyste batteridrivne lyslenker med sommarfuglar mot gjestene.

Pynta festbord til sommardåp

Det blir sjølvsagt ikkje fest hos oss utan våre trufaste «blondedukar» og linserviettar. Denne gongen fekk dei følge av søte serviettar med meiser og revar.

Har du lyst på meir inspirasjon, kan du sjå dukane og linserviettane i aksjon i innlegga «Dåpen til ein liten gut«, «Vinterdåp for gullguten og «Eit jonsokbryllaup i havgapet«.

Dåpsbuffet - vårløk, løpstikke, grasløk og persille ventar på betasuppe

I augustdåpen serverte vi betasuppe og flatbrød. Sidan familien har løkallergi, sette vi fram skåler med valfritt garnityr: grasløk, vårløk, løpstikke og persille.

I tidlegare dåpar har vi servert rømmegraut og løkfri festbuffé.

Alkoholfri sangria

Alkoholfri velkomstdrink må til i dåp. Dette er ein sommarleg kvit sangria.

Endå enklare er det å lage prinsessebrus eller alkoholfri mimosa. Er det vinter og kaldt, er det topp med kvit gløgg.

Dåpsinvitasjon

Invitasjonane fann eg inspirasjon til på Pinterest. Blå hjarte er klippa ut av kunstverk storebrødrene til dåpsbarnet måla i barnehagen, og limt på eit kort med tjukt, dobbelsidig limband. Ein stump restegarn er vikla rundt til slutt.

Ein gild dag for oss alle, og no er dåpsfeiringskarriera mi ugjenkalleleg forbi.

Snella

 

Read Full Post »

Takk for i går, kjende og ukjende strikkevener som var på Strikkeprosalong i Oslo i går eller skulle ønske de var der.

ProsalongEg hadde tenkt å skrive ei lita oppsummering i dag, men det har sjølvaste Pinneguri allereie gjort på fortreffeleg vis. Ho har notert mykje av det same som eg (og jammen er eg ikkje blitt linselus også), så då kan eg jo supplere med eigne tankar.

Arve Juritzen frå Juritzen forlag er ein dyktig forretningsmann som tydeleg var ute etter å lære noko om den kjøpesterke marknaden sin. Han sjarmerte oss med kommentarar som «På 1800-tallet var det menn som strikket. Så tok damene over, og det ble farger og mønster og fint.» Juritzen stilte nokre spørsmål til salen, og eg hjelper han gjerne. Sidan eg ikkje fekk ordet, presenterer eg hermed eit fiktivt intervju:

Juritzen: Hvorfor kjøper du strikkebøker?

Snella: Eg kjøper mønster på Internett, nyt inspirasjonen og bruker gratisoppskrifter. Likevel kjøper eg strikkebøker. Åttebladrose Eg kjøper først og fremst fordi ei bok borgar for kvalitet. I vår tid når kven som helst kan publisere kva som helst, set eg pris på produkt eg veit er gjennomarbeidde og grundig tygde. Det er eit hav av tekst der ute, og kvaliteten varierer enormt. Då er det godt å plukke opp ei god gammaldags bok som eg veit har vore gjennom redigering, og er vurdert, knadd og omarbeidd til ho er funnen verdig å bli foreviga på papir.

Juritzen: Har du strikkebøker hjemme som du ikke har brukt?

Snella: Kva er å ikkje bruke? Har eg bøker eg ikkje har brukt oppskriftene i? Åja! Eg har enno ikkje strikka noko frå yndlingsboka mi, Literary knits, men eg har jo brukt boka likevel. I timesvis har eg kosa meg med bileta og tekstane og blitt inspirert, mellom anna til å lage sjiraffvottane.

Juritzen: Om du har ein idé til strikkebok, må du kunne summere opp temaet i én setning. Hvilken bok vil du selge meg?

Snella: Eg drøymer ikkje om å lage mønster til ei strikkebok, men eg vil gjerne skrive historiene og spinne draumar til bøkene «Strikk art deco» (kanskje Miss Lemon-toppen min kan vere med?) og «Downton Abbey – ladystrikk». I den siste kan dei fine hekla blondehanskane inngå.

 

Pickles lånt frå evidencemagOgså dei imponerande Pickles-jentene deltok på Prosalongen. Dei uttalte seg nøkternt og tilbakelent utan å selje seg inn for hardt. Dei hadde interessante observasjonar som at det no gir status å ha tid og vise det, til dømes ved å strikke. Folk i dag er rastlause og travle og må fylle tida, og så lenge vi strikkar samtidig, kan vi gjerne sjå på tv.

Det er meg i eit nøtteskal! Og Pickles er topp! Vi har brukt fleire av mønstra deira, mellom anna islandsk soloppgangssjal, tøysetopp og babyteppe.

Nokon nemnde at strikkeinteressa kan henge saman med at vi higar etter noko terapeutisk. For meg vart det bokstaveleg då Juritzen lodda ut den populære boka «Guttestrikk» av Charlott Pettersen. Dama framfor meg vann. Ho viste seg å vere strikketerapeut frå Holtet, hadde sjølv ein 18-åring og håpa det vart ei stund til det kom barnebarn, så ho ga boka til meg. Det var fantastisk hyggeleg gjort, og eg garanterer at dei to pjokkane mine skal få nyte godt av boka! Tusen takk!

Takk til NFF for eit godt initiativ! Det var min første kveld utanfor huset sidan minstemann kom til verda, og eg håpar det blir skapt fleire slike møtestadar.

Snella

Read Full Post »

Ein oppglødd to-åring kom springande mot meg i barnehagen. Halen slepa i bakken bak han. Vent litt. Halen? Den var då vitterleg ikkje der då pjokken vart levert. Brått svinga han halen opp i fjeset mitt med eit stolt smil, og eg kjente ein kvist finne vegen opp det eine naseboret. Aha. Eit fastelavnsris! Eller det som var att av det. — Så fint det er, sa eg.

*

Fastelavnsris med noko attåt

*

Eg er sikker på at eg høyrde riset sukke letta då det fekk pensjonere seg i ein vase. Det såg litt pjuskete ut, men i selskap med friske roser, kneisar det stolt.

No er fastelavnsbollane fortært. I år flomma det flytande sjokolade og marsipan då gjestene delte bollane. Vi toppa dei med krem og lune skogsbær, og krydra med gode historier.

Kveldsroa har senka seg, gutane er i seng og strikkekvelden kan starte. Ein flunkande ny Poirot freistar i boksen sin, tekoppen er fylt, og Umaro er på pinnane.

*

Umaro på pinnane

God fastelavnskveld, alle saman!

Snella

Read Full Post »

Å vere mamma har sine oppturar og nedturar, gitt. Mest opp, og litt ned. Toåringen er i skrivande stund på sitt første karneval i barnehagen. Temaet er Eventyrland. Perfekt! Den lyslugga pjokken er jo berre ei kofte og ei skreppe unna Askeladden. Tenkte eg.

Så var det berre det at denne mammaen hadde oversett eit lite ord. Det skulle visst vere eit dyr. Såg eg då klokka tikka mot leggetid i går. Lettare panisk gjekk hjernen gjennom alle eventyra. Auga fall på skinnfellen der babyen låg og kosa seg. Den minste bukken Bruse! Det må eg klare. Tenke tenke. Den tynne kvite ullhua. Ein stoffrest der. Nål og tråd og ein rest av brunt nepalgarn. Litt fyll. Snurre, rulle, trykke, sy. Horn på plass. Litt skeivt, men det står ikkje på godvilje her. Garn under haka blir bukkeskjegg. Den kvite ullnattdrakta underst, saueskinnfell (sorry, baby) rundt magen og rare horn på toppen. Ferdig!

*

Bilde

*

Det er dagar der eg lurer på om heile dette mammaprosjektet blir ein fiasko, men i dag då eg leverte ein motvillig bukk Bruse  i barnehagen, nådde vi ein milestein. Han såg alle dei andre dyra, drog seg litt i det eine hornet og begynte å breke høgt og støyande.

Dette går så fint atte.

Snella

Read Full Post »

Lysestake av vinglas

*

Januardagen rann med minusgrader og melisdryss over den vakre gamle kyrkja ved fjorden. Den første snøen i år kom medan vi sov, løynleg som på kattafot skjulte han den triste hagen, gammalt lauv og rubb og rot. Perfekt dåpsdag for vår vesle Skjønnas!

*

kyrkje i vinterdrakt

*

Gudstenesta var vakker, med stor vekt på dåpshandlinga og tidenes kortaste preike. Godt tilrettelagd for alle med små born, med andre ord. Og skatten var flott i den bunadsinspirerte dåpskjolen sin.

Og så var det fest med 32 gjester i vårt vesle hus. Først fekk gjestene ein varm alkoholfri velkomstdrink, eplegløgg, så dei fekk varmen igjen. Eg kokte råsaft av eple i haust, men det går fint an å bruke vanleg eplejus. No varma eg safta opp med fersk ingefær, vaniljestang, kanel, sitronskiver, nellik og litt honning. Du finn andre oppskrifter på kvit gløgg her, og to gode kalde alkoholfrie velkomstdrinkar her (prinsessebrus) og her (mimosa).

*

centerpiece christening

*

Sidan det er kaldt ute og vi har kalde fargar i stova, ville eg gjerne trekke inn litt varme fargar frå naturen til dåpsbordet.  Valet fall på store raude roser og litt mindre kvite og champagnefarga roser i høge og låge glasvasar og flasker.  Stearinlysa har ulike fasongar, men alle er i naturfargar. Og lysa funkla i nypussa stakar i messing, tinn, stål og glas.

*

kuvert til rømmegrøt dåp

*

Eg har dekka med dei same linserviettane og dukane som i bryllaupet og i dåpen til eldstemann. Serviettane bretta vi slik at dei skjuler tallerkane, som er i ulike fargar og storleikar, for å få eit meir harmonisk bord.

Konglene har storebror og eg henta i skogen. Dei har fått tørke ei stund, og så har nokre av dei fått ein makeover med resten av sølvsprayen etter adventsstaken.

*

Dåpsbord

*

Dåp - festbord med spekemat og rømmegrøt

dåp

*Bordpynt dåp gutt

Her er ein detalj frå bordet, med telys med ugle kjøpt i Binz i sommar:

festbord med ugletelys

*

På menyen stod tradisjonell norsk festmat, nemleg rykande varm rømmegraut med klassisk tilbehør: rikeleg spekemat, rosiner, morfars heimebakte flatbrød, vasskringler, feitt, sukker og kanel.  I tillegg hadde vi eit eige bord for dei som heller ville ha pølser:

*

Barnebord dåp

Dette bordet var dekka med sølvserviettar bretta etter mønstra lilje, pil, slips, bispehatt, vifte og diamant. Lysestakane er raudvinsglas snudd opp ned med ei rose under:

 *

Kreativ lysestake

*

Og etterpå var det sjølvsagt stort vestnorsk kakebord med sju slag: kransekake, suksessterte, ostekake med jordbær, tropisk aroma, mandelmokkakake, løpser (lefser) og supersuksessen blant dei minste gjestene, uglemuffins!

Uglemuffins

*

Vi hadde ein flott dåpsdag! Og no er det endå eit godt minne knytt til dåpskjolen og bunadene.

Dåpskjolen og bunadene er klare

*

Snella

Read Full Post »

Kvar sommar tar Snellefamilien ein ferie i Berlin-ferien og reiser til Østersjøen der vi nyt strendene på Tysklands største og vakraste øy, Rügen. I år gjekk turen til Binz, som er ein av dei største byane og har mange tilbod for alle uansett livsfase. Vi hadde strålande sommarvêr, så det meste av tida kosa vi oss i ei strandkorg, som er så typisk for tyske strender.

Sommar på Rügen.

Strendene er flotte, det er borgarleg pent, folk er blide, maten er god (mmmh, eg drøymer alltid om den fantastiske røykte fisken resten av året), og det er rimeleg å bu der enten du vel hotell eller leiligheit. Det er kort veg å køyre frå Kiel, og frå Trelleborg til Rügen er det berre tre timar med ferje. Likevel møter vi sjeldan andre nordmenn på denne ferieperla. Her er altså eit godt ferietips.

Villa Haiderose på strandpromenaden i Binz

Villa Haiderose på strandpromenaden i Binz

.

Rügen har alltid vore eit ferieparadis, sjølv om det òg er mykje vondt i historia frå førre århundre. Under andre verdskrigen og i DDR-tida var øya for dei som hadde gjort seg fortent til ein ferie ved sjøen, og det kjennes litt rart å sjå Hitlers galskapsprosjekt i Prora bli gjort om til lekre sommarleiligheiter for dei som har råd.

.

Kreidefelsen auf Rügen av Caspar  David Friedrich (Lånt frå Wikipedia)

Kreidefelsen auf Rügen av Caspar David Friedrich (Lånt frå Wikipedia)

.

Er du germanist, kan det hende du fekk overdose av Rügens store son, Caspar David Friedrich. Mellom fleire er måleriet «Kreidefelsen auf Rügen» iallfall standardpensum. Krittklippene er uansett flotte og verd eit besøk.

Her er fleire glimt frå sommaren i Binz. Kanskje vi sest der neste år?

Villa Glückspilz på strandpromenaden i Binz

Villa Glückspilz på strandpromenaden i Binz

Velpleide hagar og fuglehuskunst på strandpromenaden i Binz, Rügen

Velpleide hagar og fuglehuskunst på strandpromenaden i Binz, Rügen

Strandkorger ved Østersjøen

Strandkorger ved Østersjøen

Strandkorger i Binz

Strandkorger i Binz

Strandkorb und Seebrücke Binz

Seebrücke i Binz

Kjekt å vite: Rügen er rekna som eit kurområde, og derfor betaler alle gjester ein «kurskatt» som går til å halde området reint og pent. Hotellet eller hytteutleigar sel kurkort, som er «billetten» din til strendene. Er du på dagstur, finst det billettautomatar.

Snella

Read Full Post »

Himlen høg og verda stor
der på trappa vinkar mor
Første skuledagen min,
ikkje rart at sola skin

Hit eit steg, og dit eit steg,
dansar eg fram på skuleveg
Kjolen min er himmelblå
med ei raude marihøne på

Ingebrikt David

Tysk tradisjon tru er kremmarhusa klare og overlevert dei fire skjønne små store jentene eg kjenner, som har første skuledagen sin i dag.

*

Kremmarhus til første skuledag

Kremmarhus til første skuledag

*

I år gir eg vekk to store kremmarhus til fadderbarn og dottera til ei nær veninne. Døtrene til to kjære kollegaer med tysklandsinteresse får litt mindre kremmarhus. I årets Schultüter er det globusblyantkvessar, sjal, papirsaks, notisbok med penn, klistremerker, stav som lyser i mørket, ein diger prinsesseblyant med kvessar, digre ballongar, hårpynt og eit smykke. Før var det alltid snop i skulekremmarhusa, men det styrer eg unna i våre oversukra dagar. Desse jentene er uansett kjempesøte.

*

Innhaldet i årets skulekremmarhus

Innhaldet i årets skulekremmarhus

*

Gratulerer med dagen, kjære Rebecca, Johanne, Ingebjørg og Anna! Eg ønskjer dykk alt godt for skuleløpet og framtida.

Oppdatering mai 2014: Og no vil visst norske bokhandlarar innføre tradisjonen til Noreg. Skoletut, kallar dei det.

Snella

Read Full Post »

Older Posts »